باز این تنهایی است که در خانه ما لانه کرده

 

اری این بار غم است که پیکرهای استواری را خم کرده است

 

این سیاهی است که هر چه سفید را از بین برده است

 

و این تو هستی که هر چه شادی را ازمن ربوده ای

 

و شاید هیچ کس دیگر نباشد

 

که بتواند لحظه ای هر چند کوچک را به من ببخشد

 

دیگر نمی خواهم چیزی را به یاد بیاورم

 

زیرا تمام یاد و خاطراتم تو بودی

 

من می روم و تو نیز برو

 

مانند هزاران برگ پاییزی که از درخت می افتند

 

تو نیز از درخت زندگی من افتادی

 

 

 

 

به انان که مسئول کفن ودفن من هستند بگوييد:که چشمان مرا باز بگذارند تا همه بدانند که چشم به راه از اين دنيا رفتم بگوييد که دست مرا بيرون بگذارند تا همه بدانند که هيچ ريگ سياه پوچي از اين دنيا با خود نميبرم بگوييدکه مرا لاي کفن سياهي بپيچند تا همه بدانند که به جز سياهي هيچ چيز نکشيدم بگوييد که تکه يخي بر سر مزارم بگذارند تا در طلوع افتاب به جاي مادرم بر سر مزارم اشک بريزد

 

 

 

 

زندگي اجباراست مرگ انتظاراست عشق يك باراست جدايي دشوار است
ولي ياد تو هميشه ماندگار است

 

 

 

 

 يادت باشه اگه يك روز فكر كردي نبودن يه كسي بهتر از بودنش چشمات و ببند و اون لحظه اي كه اون كنارت نباشه و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

 

 

 

 بي صدا نالم كه : اينست آنچه هست

                                    خود نميدانم  كه اندوهم ز چيست

                                   زير لب گويم : چه خوش رفتم ز دست

                                   از منست اين غم   كه بر جان منست 

                                    ديگر اين خود كرده را تدبير نيست  

                                    راز موجودي كه ديگر هيچ نيست

                                                       

 

گفتمش چاره غم داني چيست؟ گفت: اشک از غم تو مي کاهد گفتم : افسوس ، غم از حد بگذشت گريه هم خاطر خوش مي خواهد!؟ کاش اين درد که در سينه من پنهان است آتشي مي شد و مي سوخت مرا با که گويم که پس از عمري ، دوست شيوه ي دشمني آموخت مرا ؟ اي آفتاب پاک صداقت ، در من غروب کن.؟

 

 

  اگه ميتوانستم تو را مجازات كنم از تو مي خواستم به اندازه اي كه تو را دوست

    دارم مرا دوست داشته باشي ولي افسوس .....افسوس كه انقدر تو را دوست

                دارم كه حاضر نيستم تو را حتي اينچنين مجازات كنم

                                         

                                    همین حالا خداحافظ

 

 

 روز ها فکر من این است و همه شب سخنم        که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

                     ازکجا آمده ام آمدنم بهر چه بود                        

                                   به کجا می روم آخرننمایی وطنم